Archiwum autora: Uratowana

Pomyślałam sobie, że ktoś może powiedzieć – w sumie po co mi to odkrywanie ran? Już to zapomniałem, już mnie nie boli, można iść dalej. Po co to ruszać? U mnie cała rewolucja serca zaczęła się od jednej konferencji, dokładnie … Czytaj dalej →

Pan uleczy Twoje rany! Takie słowa, wypowiedziane przez nieznajomą osobę, usłyszałam podczas spotkania uwielbienia kilka lat temu. Jestem kolekcjonerem tych słów – usłyszanych w sercu, wypowiedzianych nade mną, otrzymanych w Słowie. Z radością patrzę na to, jak się wypełniają. Wystarczy … Czytaj dalej →

  Spotkałam Go kiedyś. Myślę, że podobnie czuła się jawnogrzesznica. Przyłapana na gorącym uczynku, bez nadziei na zmianę. Spodziewała się wzroku pełnego obrzydzenia, wyższości, pogardy, a spotkała MIŁOŚĆ. No i ten uśmiech… Nie wierzyła, że to do niej, że jest … Czytaj dalej →

Wczoraj przez chwilę kochałam dałam się ponieść zgłodniałemu sercu które tak cierpliwie oduczam bliskości i pragnienia drugiego człowieka Dziś znowu jestem ja i ja stare kąty i piec piąty wygasły i nienauczony pracy w interwałach zmęczony nadzieją na pełen etat … Czytaj dalej →

A kiedy przyjdę do Twojego serca Skieruj swe oczy na Mnie Radośnie powiedz Mi “Witaj!” I zacznij przyjmować. Przychodzę do Ciebie z naręczem łask Niczym z bukietem kwiatów Tylko trzeba chcieć je przyjąć Więc otwórz swe drzwi szeroko. Przy Mnie … Czytaj dalej →

Dziś Boże Narodzenie. Urodziny Jezusa. W sumie dopiero wieczorem zaczęłam się zastanawiać nad prezentem dla Niego. Zastanawiałam się, czego On pragnie, co chciałby dostać na urodziny. Przypomniało mi się, jak mówił, że pragnie dusz, albo jak mówił, że pragnie miłości, … Czytaj dalej →

„Nasz duch charakteryzuje się tym, że zwykle powinien długo pozostawać pod działaniem jakiejś myśli, aby zostawiła ona w nim długotrwały ślad; nic z tego, co przechodzi przezeń przelotnie, nie pozostaje w nim naprawdę ani go nie przemienia. Musimy więc teraz … Czytaj dalej →

I uciekł pierwszy kwartał. Uciekł dosłownie, a może przeciekł? Podoba mi się ta modlitwa, w sam raz, żeby życie tak nie przeciekało: O Boże, użycz mi pogody ducha, abym godził się z tym, czego nie mogę zmienić, odwagi, abym zmieniał … Czytaj dalej →

W tym roku jestem zaskoczona swoim noworocznym optymizmem. Nie, to chyba już nie optymizm, tylko bardziej ZAUFANIE. Kiedyś, gdy nie znałam Jezusa nie snułam planów na przyszłość. Byłam jak taki listek w jesieni – gdzie mnie życie popchnęło tam byłam. … Czytaj dalej →

Narodził się. Dawniej cieszyłam się widząc Dzieciątko. Teraz od razu myślę o Krzyżu. W końcu po to się narodził. Ciekawe o czym myślała Maryja? Ogromną łaską było dla mnie przeczytanie książki „Cień Ojca” Jana Dobraczyńskiego. Książka opisuje czas Zwiastowania, podróży … Czytaj dalej →